Ethicas

Ethiek in de zorgpraktijk

Ethicas

Ethiek in de zorgpraktijk

Uit de tijd groeien en een voltooid leven

In de discussie over voltooid leven komt zelden het ‘uit de tijd groeien’ ter sprake.
Het gaat vooral over vereenzamen, overbodig voelen, vervelen en te duur zijn. En daar zijn - tot op zekere hoogte - oplossingen voor te bedenken. Allemaal van belang, natuurlijk, maar ook het gevoel ‘uit de tijd te groeien’ lijkt me een factor om rekening mee te houden. Dat gevoel ontstaat doordat tijden meer veranderen dan iemand mee kan maken. En dat gebeurt bij vrijwel iedereen, vroeg of laat. Je voelt je langzaamaan steeds minder thuis in de tijd waarin je leeft, hoe goed iedereen ook z’n best doet om er wat van te maken. De vertrouwdheid verdwijnt. Familie en vrienden verdwijnen. Nieuwe manieren van omgaan met elkaar, nieuwe technologieën en nieuwe sociale verbanden, je leert ermee leven, maar ze zijn anders en gaandeweg moeilijker om helemaal eigen te maken. Zoals bij een tweede taal, die nooit zo eigen wordt als de taal die je als kind hebt leren gebruiken.

Zonder het te willen en ondanks alle pogingen om bij de tijd te blijven, ontstaat er afstand. Die afstand draagt eraan bij je leven als voltooid te ervaren. We groeien onherroepelijk uit de tijd.
Comments

Uit de tijd groeien en langer leven

Er lopen allerlei onderzoeken naar manieren om het verouderingsproces van cellen te stoppen. Gehoopt wordt om daarmee jaren of zelfs tientallen jaren aan de levensverwachting toe te voegen. Een recente ontdekking is dat je met medicijnen oude, vervette levercellen weg kunt halen en zo leververvetting ongedaan kunt maken. Daardoor zou er minder levercirrose en minder leverkanker ontstaan (‘Verjongingskuur maakt vette lever slank’; Volkskrant 20170614).

Wat me opvalt, is dat bij al het enthousiasme over het vertragen van het ouder worden zo weinig wordt gezegd over de ervaring van mensen dat zij langzaam ‘uit de tijd groeien’. Daar bedoel ik mee dat iedere mens zich gaandeweg minder thuis gaat voelen in zijn snel veranderende wereld. Waarden, normen en gebruiken waarmee hij is opgegroeid raken uit de tijd. De vertrouwdheid van een handgeschreven brief, van een leven na de dood, van de ‘gewone’ fiets met terugtrap-rem en van de aanblik van 'jouw' winkelstraat, verdwijnt. Dat vervreemdt en maakt eenzaam, bij sommigen vroeg, bij anderen laat. Het is een langzaam afscheid nemen van een vertrouwde tijd, van weten hoe het eraan toegaat. Het maakt de stap naar de dood straks minder groot.

Als het lukt het lichaam langer jong te houden en de dood uit te stellen, moeten we er dan geen werk van maken om het ‘uit de tijd groeien’ ook te vertragen of, als het kan, te stoppen?
Comments

Eerste post

Dit is de eerste post op de geheel herziene site 'Ethicas'.
'Ethicas' ging in 2004 online en moest nodig herzien worden, zowel inhoudelijk als naar vorm. Dat is nu gebeurd.
De site is daarmee natuurlijk niet af. Suggesties, commentaar en aanvullingen zijn altijd welkom. | |

Op dit Blog wil ik kwesties aan de orde stellen die me opgevallen zijn en die op een of andere manier te maken hebben met de ontwikkeling van ethiek in de zorgpraktijk.
Van harte uitgenodigd om te reageren!
Comments